Lekcja 14. Antonia Michaelis <em>U nas w Ammerlo (fragment)</em> str 46

ksizka 46 - 50

×

Antonina Miczaelis

U nas w Amareto (fragment)

str 46

Jaskinia znajdowała się na plaży. A właściwie poza plażą.

Należało najpierw przedostać się przez dziurę w ogrodzeniu, potem przeczołgać przez geste zarośla, by na końcu tego drapiącego zielonego tunelu znaleźć się w kolistym miejscu pozbawionym zieleni. Ubiegłego lata Aik, Luisa i Lukas solidnie pracowali, aby powyrywać stąd wszystkie zielska i krzaki.

Jaskinia przedstawiała się imponująco. [...] Na środku jaskini dzieci najczęściej paliły ognisko, co właściwie było zabronione. Mogły też leżeć na wznak i patrzeć w zielone listowie, i...

- Jest piekielnie zimno, za zimno, żeby kłaść się na ziemi. Trzeba rozpalić ogień - stwierdziła Luisa.

Lukas przytaknął i posłusznie zaczął zbierać drewno. W jednej z kieszeni spodni Luisy - obok czterech śrub, zagiętego gwoździa, rowerowego zaworka oraz trzech i pół cukierka pomarańczowego - znalazła się także zapalniczka.

- Co się właściwie stało? - spytał Lukas.

- Już ci mówiłam. Opowiem o wszystkim, kiedy przyjdzie Aik. Tylko że nie wiadomo, gdzie on jest.

- Ja jestem tutaj - doleciało z zielonego tunelu.

Tym kimś, kto po chwili wczołgał się do jaskini, nie był jednak Aik, lecz trzyletnia dziewczynka z bardzo umorusanymi rączkami. Aik pojawił się w ślad za nią.

- Wybaczcie, ale musiałem ją wziąć ze sobą - powiedział. - Mama pojechała do miasta, a zostawić jej samej w domu nie mogłem. Luisa jęknęła.

- Posłuchaj, Lenka - zwróciła się do dziewczynki surowym tonem.

- Siądź sobie tutaj i zajmij się czymkolwiek, byle było cicho. Tylko nie zbliżaj się do ognia. I biada ci, jeśli komukolwiek powiesz o tym spotkaniu. To tajemnica, rozumiesz?

str 47

- Dlaczego? - spytała Lenka i podeszia bardzo blisko do ognia. - Ale parzy! Aik odciągnął ją od płomieni.

- No właśnie, dlaczego? - powtórzył pytanie. - Co jest aż tak pilne, żeby zwoływać bezwarunkowo konieczne tajne zebranie?

Aik miał już dziesięć lat. Luisa, która liczyła ich dopiero osiem, uważała, że czasem dawał jej to odczuć. Na przykład kiedy mówił coś w taki wyszukany sposób.

- Dlatego, że od tej chwili - oznajmiła uroczyście - wszystko musi być tajne. Wszystko, co robimy. W Ammerlo pojawił się intruz. Prawdziwy intruz. I przed nim musimy nasze spotkania trzymać w tajemnicy.

- Jak to? - spytał Aik.

- Po co? - zdziwił się Lukas.

Lenka kopała w ziemi na siedząco.

- To jest dziewczyna w moim wieku - wyjaśniła Luisa. - Ona ma galareto-watego, grubego, białego królika, a sama jest zbyt wytworna, żeby wdrapywać się na drzewa. I odtąd będzie mieszkać w Ammerlo.

- Och, czy to coś złego? - spytał Lukas.

Głupek! Oczywiście, że to jest złe! To jest ka-tas-tro-fal-ne! Ona jest kompletnie stuknięta! - krzyknęła Luisa. - Zobaczycie, będzie zdradzać wszystkie nasze sekrety, opowiadać dorosłym o naszych planach i...

W tym momencie z zielonego tunelu wyłonił się piąty uczestnik tego tajnego spotkania. Wepchnął się do jaskini, otrząsnął energicznie, a potem liznął but Luisy.

- Pan Mechaty? - zdumiała się Luisa. - Skąd się tu wziąłeś?

Pan Mechaty należał do Luisy i jej rodziny. Był to tak bardzo stary pies, że nie mógł już biegać, a kiedy czasem próbował, nie wyglądało to dobrze. Lubił jednak wylegiwać się w słońcu, chętnie zjadał resztki wędzonych ryb i po prostu cieszył się życiem.

Luisa uklękła przy nim i poczochrała wyleniałe psie futerko. Aik odchrząknął.

- Wydaje mi się... - szepnął - wydaje mi się, że pan Mechaty przyprowadził kogoś.

Luisa spojrzała znad grzbietu pana Mechatego i oniemiała. U wejścia do jaskini przykucnęła na czworakach dziewczynka w różowej kurtce.

Po chwili podniosła się, otrzepała ziemię ze swych połyskujących naszyciami spodni i rozejrzała się. Grubego królika tym razem nie wzięła ze sobą.

- No, nie - jęknęła Luisa.

str 48

- Halo! - powiedziała dziewczynka.

- Jak się tu, u diabła, dostałaś? - spytała Luisa.

Poszłam za nim - odparła dziewczynka, wskazując na pana Mechatego.

No i super - podsumowała Luisa.

Ku jej wielkiemu zaskoczeniu Aik skinął na dziewczynkę, żeby usiadła bliżej ogniska.

Tu jest cieplej - odezwał się. - Jak ci na imię?

- Mandy - odparła dziewczynka. - Mieszkałam dotychczas we Frankfurcie. To bardzo daleko stąd.

Wiem, gdzie jest Frankfurt - wtrącił Lukas. - Moja matka była tam kiedys. Przysłała mi widokówkę z wieloma wysokimi domami.

Luisa zauważyła błogi uśmiech Mandy.

- Mam na imię Lukas - dodał chłopiec. - Jak dorosnę, zostanę rybakiem, jak mój ojciec. On łowi te wszystkie ryby, które potem wędzi tata Luisy. Lubisz wędzone ryby?

Mandy potrząsnęła głową.

- W ogóle nie jadam ryb. Ryby są obrzydliwe.

- No i macie! - zawołała Luisa. - Nie wspina się na drzewa, a ryby uważa za obrzydliwe...

- Może we Frankfurcie są jakieś inne ryby - wtrącił szybko Aik. - Tutaj ryby nie są obrzydliwe.

- Może i nie są - zgodziła się Mandy.

Luisa klepnęła się w czoło.

- Czy wyście wszyscy powariowali? Tak czy owak, ona nie ma tu nic do roboty. Niech idzie do domu. Jest nas troje i nie potrzebujemy nikogo więcej. Niech się bawi ze swoim królikiem.

- Daj spokój, Luisa - powiedział Aik. - Nie jesteś przecież naszym szefem.

Lukas wodził zdumionym spojrzeniem po twarzach zebranych. Młodszy o rok od Luisy, a na pewno o trzy lata słabszy i mniejszy, robił dotąd zawsze to, co proponowali Aik i Luisa. Teraz tamci mieli różne zdania i dlatego poczuł się bardzo niepewnie.

str 49

- Właściwie to chciałam wam coś powiedzieć - wyjaśniła Mandy. - No więc, ja nie znam się na łodziach, we Frankfurcie nie ma łodzi. Ale tutaj, w porcie, jakaś tódź leży na brzuchu i...

- Łodzie nie leżą na brzuchu - sprostowała Luisa.

- Daj jej skończyć - powiedział Aik.

- Więc co jest z tą łodzią? - zaciekawił się Lukas.

- La-la-lalala! - zaśpiewała Lenka, patrząc na swoje stopy, i rzuciła w górę garstkę ziemi.

- Hau! - szczeknął pan Mechaty, który pomagał Lence w wykopywaniu dołka.

Na tej łodzi jest wywieszka z napisem: Do wzięcia od zaraz! - zacytowała Mandy. - I ja pomyslałam, że może właśnie my potrzebujemy tej łodzi.

- My? - powtórzyła Luisa i spojrzała n a nią zdziwiona.

Tłumaczenie: Izabella Korsak

Zadanie 1

Zadanie: Podaj najważniejsze informacje o bohaterach. W tym celu wykonaj polecenia.

a) Na podstawie tekstu uzupełnij schemat w zeszycie.

b) Zbierz informacje o Mandy.

c) Powiedz, w czym bohaterowie są do siebie podobni, a czym się różnią.

Przykładowe rozwiązanie:

a):

Kto ją tworzy – Aik Luisa i Lucas;

Co ich łączy – są przyjaciółmi, mają swoją jaskinię, lubią chodzić po drzewach.

b):

Zgromadź wiadomości o Mandy.

Ile ma lat?	Mandy ma 8 lat.
Gdzie wcześniej mieszkała?	Mandy wcześniej mieszkała we Frankfurcie.
Czym się opiekuje?	Mandy opiekuje się królikiem.
Czego nie lubi?	Mandy nie lubi jeść ryb i wspinać się na drzewa.

c):

Podobieństwo: lubią jaskinie, palić w niej ognisko, patrzeć w zielone listowie, lubią ryby i wspinanie na drzewach i opiekują się wspólnie psem.

Różnice: Mandy nie lubi jeść ryb i wspinać się na drzewa, opiekuje się królikiem. Lucas był słabszy i mniejszy od Aika i Luisa. Różnią się też wiekiem.

Задания 2–3.

Zadanie 2: Określ stosunek dzieci z Ammerlo do Mandy.

Zadanie 2 a): Na podstawie odpowiednich fragmentów ustal, które dziecko mogłoby myśleć o dziewczynce w następujący sposób.

Zadanie 2 b): Ustal, które wyrazy z ramki najtrafniej nazywają stosunek bohaterów do Mandy. W razie wątpliwości odwołaj się do tekstu.

Zadanie 2 c): Uzupełnij wniosek.

Zadanie 2 a):

Dymek 1.: Lucas
Dymek 2.: Luisa
Dymek 3.: Aik

Zadanie 2 b):

Luisa – niechęć, nieufność;
Aik i Lucas – uprzejmość, zaciekawienie.

Zadanie 2 c):

Aik i Lucas są taktowni wobec Mandy, a Luisa zachowuje się wobec niej nieuprzejmie.

Zadanie 3 - Okreś l, jaką postawę wobec dzieci z Ammerlo przyjęła Mandy.

Zadanie 3 a): W kilku zdaniach napisz, o czym - twoim zdaniem - mogła myśleć dziewczynka, gdy szła za psem w kierunku jaskini. Nazwij jej oczekiwania związane ze spotkaniem z dziećmi.

Zadanie 3 b): Na podstawie podanych przykładów zachowania Mandy nazwij jej cechy.

śmiała • szczera • towarzyska • nieskrępowana • odważna • bezpośrednia • kulturalna

Zadanie 3 c): Uzupełnij wniosek.

Proponowane rozwiązanie:

Zadanie 3 a):

Dziewczynka, idąc do jaskini, chciała zdobyć nowych przyjaciół. Miała również ochotę pokazać dzieciom nową łódź. Oczekiwała od nich otwartości i zrozumienia.

Zadanie 3 b):

Mandy jest odważna, bezpośrednia, śmiała oraz towarzyska.

Zadanie 3 c):

Mandy jest otwarta na nową znajomość. Bardzo stara się zyskać przyjaciół.

Задание 4

Zadanie: W kilku zdaniach przekonaj Luisę, że warto przyjąć Mandy do zespołu.

Proponowane rozwiązanie:

Mandy może mieć nowe pomysły dla naszej paczki. To fajne i ciekawe poznawać nowe osoby. Dzięki temu, że mieszkała we Frankfurcie, możemy poznać inną kulturę. Pomyśl, jak byś się czuła, gdybyś była na miejscu Mandy, czy nie byłoby ci przykro, gdyby ktoś cię odrzucił?

ksizka 46 - 50

Какие бывают герои?

🎯 Цель занятия:

📖 Основа:

📝 План работы на уроке:

imponująco

intruz

wytarte (wyliniałe)

U nas w Amareto (fragment)

str 46

str 47

str 48

str 49

Задания 1.

Przykładowe rozwiązanie:

a):

b):

c):

Задания 2.

Zadanie 2 a):

Zadanie 2 b):

Zadanie 2 c):

Proponowane rozwiązanie:

Zadanie 3 a):

Zadanie 3 b):

Zadanie 3 c):

Proponowane rozwiązanie: