Gramatyka

Imiesłów

Co to jest Imesłów?

Imiesłowy to nieosobowe formy czasownika, które mają cechy przymiotnika lub przysłówka.

Wyróżniamy więc imiesłowy przymiotnikowe i przysłówkowe.

Imiesłowy przymiotnikowe to nieosobowe formy czasownika, które mają cechy przymiotnika. Określają właściwości rzeczowników wynikające z czynności. Dzielą się na:
czynne (z końcówkami -ący, -ąca, -ące) oraz bierne (z końcówkami -ny, -na, -ne, -ty, -ta, -te, -ony, -ona, -one).

By rozpoznać imiesłów przymiotnikowy, należy odszukać wyrazy odpowiadające na pytania: jaki? jaka? jakie?, równocześnie powstałe na bazie czasownika.

  • jaki? biegnący pies (od: biec),
  • jakie? stojące dziecko (od: stać),
  • jaki? machający ogon (od: machać),
  • jaka? gotująca kucharka (od: gotować),
  • jaki? płaczący widz (od płakać),
  • jakie? myte naczynie (od: myć),
  • jaka? ukryta skrzynia (od: ukryć),
  •  jaki? przelewany kompot (od: przelewać).

Imiesłów przymiotnikowy czynny

Zadaniem imiesłowów przymiotnikowych czynnych jest określanie rzeczowników (osób, przedmiotów, zwierząt, roślin, zjawisk itp.). Pochodzą one od czasowników w stronie czynnej i mają końcówki ący, ąca, ące:

Imiesłów przymiotnikowy bierny

Imiesłowy przymiotnikowe bierne określają przedmioty lub osoby podlegające czyjejś czynności. Jak wskazuje ich nazwa, pochodzą od czasowników w stronie biernej, czyli takich, które nie są aktywnym wykonywaniem czynności, lecz jej odbieraniem. Zwróć uwagę na to, że imiesłowy przymiotnikowe bierne muszą być utworzone od czasowników przechodnich. Mają końcówki –ny, -na, -ne, -ty, -ta, -te, -ony, -ona, -one:

Uwaga! Szukając imiesłowów przymiotnikowych biernych nie należy sugerować się jedynie końcówkami. Wiele przymiotników ma podobne zakończenia. Zawsze należy sprawdzić, czy słowo, które bierzemy za imiesłów przymiotnikowy bierny, pochodzi od czasownika – jest to warunek konieczny w przypadku tej części mowy. Również cechy stałe i niezmienne określające kogoś lub coś traktujemy jak przymiotniki, np.:

Wielej o imiesłowie