Lektura

Pinokio

historia drewnianego chłopca

CARLO COLLODI "Pinokio"

Wstęp

„Pinokio” to klasyczna powieść dla dzieci, napisana przez włoskiego autora Carlo Collodiego. Książka, której pełny tytuł brzmi „Przygody Pinokia: Historia drewnianej kukiełki”, została po raz pierwszy opublikowana w 1883 roku. Opowiada o niezwykłych przygodach drewnianego pajacyka, który ożywa i pragnie stać się prawdziwym chłopcem. „Pinokio” to opowieść pełna magii, przygód, ale także ważnych lekcji o moralności, posłuszeństwie i konsekwencjach podejmowanych decyzji.

Krótko o autorze

Pinokio streszczenie

Problematyka i motywy literackie

Główni i drugoplanowi bohaterowie

Plan wydarzeń

Pytania

GATUNEK

Carlo Collodi

Krótko o autorze

Carlo Collodi (1826-1890), właściwie Carlo Lorenzini, był włoskim pisarzem i dziennikarzem. „Pinokio” to jego najsłynniejsze dzieło, które zyskało ogromną popularność na całym świecie i stało się jednym z najważniejszych utworów literatury dziecięcej. Collodi, poprzez opowieść o Pinokiu, ukazał różne aspekty wychowania, odpowiedzialności oraz trudnych wyborów, które stoją przed dziećmi i młodzieżą.

Pinokio streszczenie

Pinokio opowiada historię drewnianego pajacyka, stworzonego przez stolarza Dżepetta. Pewnego dnia Pinokio ożywa i zaczyna przeżywać niezwykłe przygody, które uczą go odpowiedzialności, posłuszeństwa i znaczenia moralnych wyborów. Na początku Pinokio jest nieposłusznym i krnąbrnym chłopcem, który często kłamie i ucieka z domu, co prowadzi go do wielu problemów. Jego nos rośnie za każdym razem, gdy mówi nieprawdę, co staje się dla niego poważną nauczką. W trakcie swoich przygód Pinokio spotyka różne postacie, takie jak Wróżka o Niebieskich Włosach, która pomaga mu, gdy jest w trudnej sytuacji, oraz Lis i Kot, którzy próbują go oszukać. Dzięki pomocy przyjaciół i własnym doświadczeniom Pinokio uczy się, co jest naprawdę ważne w życiu. W końcu, po wielu trudnych przeżyciach, staje się odpowiedzialnym i dobrym chłopcem, co sprawia, że Wróżka spełnia jego największe marzenie i zamienia go w prawdziwego chłopca.

Podczas swojej podróży Pinokio spotyka wiele postaci, które uczą go ważnych lekcji. Poznaje Złego Lisa i Kota, którzy chcą go oszukać i wykorzystać. Spotyka także dobrą Wróżkę, która pomaga mu i daje szansę na zmianę. Pinokio uczy się, że trzeba być odpowiedzialnym, pracowitym i szanować innych, aby osiągnąć szczęście.

W trakcie przygód chłopiec trafia do szkoły, ale szybko ją porzuca, co prowadzi do kolejnych kłopotów. Zostaje nawet uwięziony w brzuchu wieloryba, gdzie spotyka Gepetta. Razem udaje im się uciec, co symbolizuje siłę rodzinnych więzi i nadziei.

Gepetto kocha Pinokia jak własnego syna i nieustannie go szuka, modląc się o jego bezpieczeństwo. Historia kończy się szczęśliwie, gdy Pinokio, dzięki swojej przemianie i nauce, staje się prawdziwym chłopcem. To nagroda za jego odwagę, uczciwość i wytrwałość.

Książka uczy, że każdy może się zmienić na lepsze, jeśli tylko chce i jest gotów uczyć się na błędach. To piękna opowieść o dorastaniu, wartościach, przyjaźni i miłości, która od lat inspiruje dzieci na całym świecie.

Pinokio - Problematyka i motywy literackie

problematyka

Pinokio to opowieść o tym, dlaczego nie warto być niegrzecznym i jakie korzyści wypływają ze słuchania rad starszych osób. Gdybyśmy mogli się spotkać osobiście z Pinokiem, z pewnością mógłby nam on udzielić wielu cennych wskazówek dotyczących tego, jak postępować, aby uniknąć kłopotów, w jakie nieustannie popadają niegrzeczni i leniwi chłopcy. Kolejne wydarzenia i wypowiedzi mają charakter pouczeń – to wskazówki dla młodego czytelnika, jakich wydarzeń należy unikać.

Cechy baśni w Pinokiu:

  • nie znamy dokładnego czasu ani miejsca akcji – nie wiemy, kiedy ani w jakim kraju mają miejsce przygody Pinokia; w powieści występuje wiele miejsc fantastycznych (m.in. Kraina Zabawek, Miasto Głupców), co dowodzi, że nie jest to świat, w którym żyjemy; występują tu liczne postacie fantastyczne (wielki rekin, Gadający Świerszcz, Niebieska Wróżka, Pinokio, mówiące zwierzęta i lalki żyjące wspólnie z ludźmi);
  • postaciom często przydarzają się fantastyczne przygody, czyli takie, które nie mogłyby się zdarzyć w realnym świecie, np. zamiana chłopca w osła, połknięcie przez wielkiego rekina i ucieczka z jego brzucha, przeistoczenie drewnianej lalki w prawdziwego chłopca;
  • powieść ta ma charakter dydaktyczny (uczy nas czegoś) – na przykładzie losów głównego bohatera widzimy, jak powinniśmy postępować, i uczymy się, jakie są konsekwencje bycia niegrzecznym;
  • Pinokio to utwór z morałem, czyli pouczającym wnioskiem, wypowiedzianym wprost lub pozostawionym do odkrycia przez czytelnika.

Powieść jest zbudowana z trzydziestu sześciu rozdziałów. Każdy z nich nosi tytuł będący streszczeniem wydarzeń, jakie w nim nastąpią. Narrator, czyli osoba opowiadająca, zwraca się czasem bezpośrednio do nas, czytelników – np. za pośrednictwem zwrotów: „jak możecie sobie wyobrazić…”, „wyobraźcie sobie…”, „jak zobaczycie…”, których używa w najciekawszych momentach książki, by rozbudzić naszą ciekawość i uwagę.

Motyw przemiany i dorastania

Pinokio przechodzi wewnętrzną przemianę – z nieposłusznego i naiwnego pajacyka staje się odpowiedzialnym i dobrym chłopcem. Proces ten symbolizuje dojrzewanie i naukę na własnych błędach.

Cytat:

„Każda decyzja, którą podejmuję, przynosi konsekwencje – muszę nauczyć się odpowiedzialności za swoje czyny.”

Motyw kłamstwa i jego konsekwencji

Pinokio wielokrotnie kłamie, co prowadzi do wzrostu jego nosa. Książka pokazuje, że kłamstwo ma swoje konsekwencje i może przynieść więcej szkody niż pożytku.

Cytat:

„Za każdym razem, gdy kłamałem, mój nos rósł, przypominając mi, jak ważna jest prawda.”

Motyw opieki i wsparcia

Postać Wróżki o Niebieskich Włosach symbolizuje matczyną miłość i opiekę. Wspiera Pinokia w trudnych chwilach, pomagając mu znaleźć właściwą drogę.

Cytat:

„Wróżka zawsze była przy mnie, kiedy jej potrzebowałem, pokazując mi, co znaczy prawdziwa miłość i wsparcie.”

Motyw odpowiedzialności

Pinokio musi nauczyć się, że każde działanie ma swoje konsekwencje, a bycie prawdziwym chłopcem oznacza bycie odpowiedzialnym za swoje czyny.

Cytat:

„Odpowiedzialność za moje czyny to pierwszy krok do stania się prawdziwym chłopcem.”

Główni   i   drugoplanowi   bohaterowie

Główni bohaterowie

🪵 Pinokio

Kim jest?

Pinokio to drewniany chłopiec, którego stworzył Gepetto. Dzięki magii ożywa i zaczyna poznawać świat. Jest bardzo ciekawy, ale często nie słucha rad i wpada w kłopoty. Jego nos rośnie, gdy mówi nieprawdę, co jest symbolem konsekwencji kłamstwa i braku uczciwości.


Cechy charakteru:

  • Na początku: nieposłuszny, impulsywny, łatwo ulega pokusom, czasem egoistyczny
  • W trakcie historii: uczy się odpowiedzialności, odwagi, uczciwości i szacunku do innych
  • Na końcu: dojrzały, mądry, kochający, gotowy do pracy i poświęceń

Wygląd:

Pinokio jest drewniany, ma ruchome kończyny i charakterystyczny, wydłużający się nos. Ma okrągłą główkę i długi nos. Bujna czupryna ukrywa brak uszu. Brzuch ma kształt walca, a nogi i ręce są długie i szczupłe. Jego oczy podobne były do paciorków i spoglądały łobuzersko spod opodającej na czoło grzywki. Strój Pinokia składał się z ubranka wykonanego z papieru w kwiatki, bucików z kory i czapeczki z ciasta.


Zasługi:

  • Przeszedł długą przemianę z niegrzecznego chłopca w prawdziwego, dobrego człowieka.
  • Pokonał wiele trudności i nauczył się wartości pracy, przyjaźni i uczciwości.

Cytat:

„Pinokio zrozumiał, że prawda i dobroć są najważniejsze.”

👴 Gepetto

Kim jest?

Stary szewc, który wystrugał Pinokia z kawałka pnia. Był przyjacielem stolarza, majstra Wisienki i nosił perukę koloru mąki kukurydzianej. Z tego powodu dzieci nazywały go Mamałygą, co go strasznie złościło. Dżepetto bywał porywczy, ale w głębi duszy był dobrym człowiekiem i dbał o Pinokia. Sprzedał swój jedyny kaftan, by kupić pajacykowi elementarz do szkoły, wybaczał mu wszystkie wybryki i wyruszył w świat, by odnaleźć Pinokia, gdy ten zaginął. Był zatem dobrym i kochającym ojcem.

🧚‍♀️ Wróżka z Niebieskimi Włosami

Kim jest?

Wróżka to magiczna i tajemnicza postać, która pomaga Pinokiowi na jego drodze. Jest dobrotliwa, ale wymaga od chłopca poprawy i nauki odpowiedzialności. To ona daje mu szansę na zostanie prawdziwym chłopcem.

Cechy charakteru:

  • Dobrotliwa, mądra, sprawiedliwa i wymagająca
  • Cierpliwa, ale stanowcza, pokazuje Pinokiowi, co jest ważne w życiu

Wygląd:

Piękna kobieta z długimi niebieskimi włosami, ubrana w błękitną suknię, często przedstawiana z magiczną różdżką.

Zasługi:

  • Pomaga Pinokiowi zrozumieć, co jest ważne w życiu.
  • Daje mu drugą szansę i motywuje do zmiany.

Cytat:

„Wróżka wierzyła, że każdy zasługuje na drugą szansę.”

🦊 Lis i Kot

Kim jest?

Lis i Kot to przebiegli oszuści, którzy chcą wykorzystać naiwność Pinokia. Są podstępni i nieuczciwi, próbują zwabić go w pułapki i oszukać, by zdobyć korzyści dla siebie.

Cechy charakteru:

  • Podstępni, przebiegli, chciwi i nieuczciwi
  • Wykorzystują innych dla własnych korzyści

Wygląd:

Lis jest chytry i sprytny, często przedstawiany z przebiegłym uśmiechem. Kot jest leniwy i złośliwy, z charakterystycznym, tajemniczym spojrzeniem.

Zasługi:

  • Uczą, że trzeba być ostrożnym i nie ufać każdemu, kto wydaje się przyjazny.

Cytat:

„Lis i Kot chcieli wykorzystać naiwność Pinokia.”

Drugoplanowi bohaterowie

  • Majster Antonio – był starym stolarzem. Wszyscy nazywali go Majstrem Wiśnią, ponieważ jego nos był na końcu zaokrąglony, lśniący i czerwony niczym wiśnia. Na głowie nosił perukę. Majster był raczej racjonalistą, dlatego nie mógł początkowo uwierzyć, by znaleziony kawałek drzewa mówił. Był przerażony, dlatego przekazał go przyjacielowi – Dżeppetto.
  • Gadający Świerszcz – mieszkał w pokoju Dżeppetta od ponad stu lat. Był starym mądrym filozofem i pouczał Pinokia, że niegrzeczne dzieci źle kończą, a nieuki zostają osłami. Gdy wyznał, że Pinokio ma pustą głowę został uderzony młotkiem i padł martwy. Jego duch ukazuje się Pinokiowi przestrzegając przed kolejnymi błędami.
  • Arlekin i Pulcinella – marionetki występujące w Wielkim Teatrze Marionetek. Jako pierwsze dostrzegły Pinokia i zaczęły wiwatować na jego cześć. Ze strachu przed Ogniojadem przyniosły do niego Pinokia. Arlekin, którego Pinokio uważał za swego najlepszego przyjaciela, zostaje wyznaczony przez Ogniojada do spalenia. Wówczas syn Dżeppetta postanawia oddać za niego życie. Wzruszony jego postawą dyrektor daruje życie kukiełce.
  • Dyrektor Ogniojad – brzydki dyrektor Wielkiego Teatru Marionetek. Jego wygląd wzbudzał przerażenie. Miał czarną jak smoła, sięgającą do stóp brodę. Miał usta szerokie jak piekarnik, żółte zęby i oczy przypominające rozżarzone węgle. W wielkich łapach trzymał bicz spleciony z kocich ogonów i zielonych węży. Mimo groźnego wyglądu nie był bardzo zły. Zlitował się nad miotającym się Pinokiem, o czym świadczyło jego głośne kichnięcie. Gdy Ogniojad był wzruszony – kichał. Był szczodry, gdy usłyszał o nędzy Dżeppetta ofiarował mu pięć złotych monet.
  • Alidoro - pies rasy mastyf, który najpierw został wysłany przez karabinierów w pogoń za Pinokiem. Gdy Pinokio wskoczył do morza pies nieopatrznie także wpadł do wody. Nie umiał pływać, ale Pinokio przemógł się i uratował go wyciągając za ogon z wody. Alidoro odwdzięczył się mu i uratował przed usmażeniem przez rybaka z jaskini. Został przyjacielem Pinokia.
  • Knot - tak naprawdę nazywał się Romeo, Pinokio darzył go szczerym uczuciem. Był długi, chudy i miał zafrasowany wyraz twarzy. Był największym leniem i urwisem w szkole. Nauczyciel przestrzegał przed jego towarzystwem. Knot namówił Pinokia do wyjazdu do Krainy Zabawek. Podobnie jak on z czasem zamienił się w osła i został sprzedany wieśniakowi, któremu zmarło jego zwierzę.
  • Woźnica – niski, gruby człowieczek, okrągły i lśniący jak kulka masła, z twarzą jak jabłko, z małymi, ciągle uśmiechniętymi ustami i głosem cienkim i przymilnym jak u kota proszącego o jedzenie. Powoził zaprzężonym w dwanaście par osłów wozem, podróżował po świecie szukając leniwych chłopców, którzy nienawidzili książek, których męczyła szkoła i byli skłonni uciec z domu. Zabierał ich do Krainy Zabawek, a gdy zamieniali się w osiołki, sprzedawał je. Dzięki temu stał się milionerem.
  • Wielki Sokół, pudel Medor - słudzy Wróżki.
  • Kruk i Sowa – lekarze wezwani przez Wróżkę, by zbadać stan zdrowia Pinokia.
  • Papuga – poinformowała Pinokia, że został okradziony. Śmiała się z jego naiwności. Sama niegdyś także wierzyła, że można zasiać złoto, jak groch czy dynię.
  • Goryl – sędzia w Mieście Głupców, był dostojnym starcem o białej brodzie spływającej mu na pierś. Nosił okulary w złotych oprawkach, z których wypadały szkła. Wzrok popsuł sobie przez wieloletnią pracę. Skazał Pinokia na cztery lata więzienia.

Plan wydarzeń

  1. Majster Wisienka znajduje kawałek drewna, który mówi i śmieje się jak dziecko.
  2. Majster Wisienka oddaje niezwykłe drewno swojemu przyjacielowi Dżeppettowi.
  3. Dżeppetto struga pajaca i nadaje mu imię Pinokio. Pajacyk ożywa i ucieka z domu.
  4. Pinokio spotyka Gadającego Świerszcza, ale nie słucha jego rad i zabija go.
  5. Głodny Pinokio próbuje przygotować jajko, lecz wykluwa się z niego pisklę.
  6. Pinokio zasypia przy ogniu i spala sobie drewniane nogi.
  7. Dżeppetto wraca do domu, opiekuje się Pinokiem i karmi go gruszkami.
  8. Dżeppetto robi Pinokiowi nowe nogi i sprzedaje płaszcz, by kupić mu elementarz.
  9. Pinokio idzie do szkoły, ale sprzedaje książkę i idzie do teatru marionetek.
  10. W teatrze marionetki rozpoznają Pinokia, a przedstawienie zostaje przerwane.
  11. Ogniojad chce spalić Pinokia, lecz wzruszony daruje mu życie.
  12. Pinokio dostaje pięć złotych monet i spotyka Lisa oraz Kota.
  13. Pinokio nocuje w gospodzie „Pod Czerwonym Rakiem” i zostaje oszukany.
  14. Pinokio zostaje napadnięty przez zbójców przebranych za Lisa i Kota.
  15. Pinokio trafia do domu Wróżki o Niebieskich Włosach i kłamie – rośnie mu nos.
  16. Doktorzy badają Pinokia, a Wróżka znika, zostawiając go samego.
  17. Pinokio znów wierzy Lisowi i Kotu i zakopuje monety na Polu Cudów.
  18. Papuga zdradza Pinokiowi prawdę o oszustwie Lisa i Kota.
  19. Sędzia Goryl wtrąca Pinokia do więzienia, skąd wychodzi dzięki kłamstwu.
  20. Pinokio spotyka węża, wpada w błoto i trafia w pułapkę na kuny.
  21. Pinokio zostaje przywiązany przy budzie jako stróż zamiast psa.
  22. Pinokio nie zgadza się na kradzież i pomaga schwytać kuny.
  23. Pinokio dowiaduje się o rzekomej śmierci Wróżki i wyrusza szukać ojca.
  24. Pinokio dopływa na Wyspę Pracowitych Pszczół.
  25. Wróżka staje się dla Pinokia matką, a on obiecuje poprawę.
  26. Pinokio pilnie się uczy, ale ulega złemu towarzystwu.
  27. Dochodzi do bójki, Pinokio zostaje niesłusznie oskarżony i ucieka.
  28. Pinokio ratuje buldoga i sam zostaje uratowany przez niego.
  29. Pinokio znów kłamie, nos mu rośnie, ale Wróżka daje mu ostatnią szansę.
  30. Pinokio spotyka Knota, który namawia go na wyjazd do Krainy Zabawek.
  31. Pinokio jedzie do Krainy Zabawek.
  32. Pinokio zamienia się w osła.
  33. Pinokio pracuje w cyrku i zostaje sprzedany.
  34. Pinokio wraca do postaci pajaca i zostaje połknięty przez rekina.
  35. W brzuchu rekina Pinokio odnajduje Dżeppetta i ucieka z nim.
  36. Pinokio ciężko pracuje, pomaga ojcu i zostaje nagrodzony – staje się prawdziwym chłopcem.

Treść

1 - Majster Wisienka znajduje kawałek drewna, który mówi i śmieje się jak dziecko.

Do starego stolarza - majstra Antonia - przypadkowo trafił kawałek najzwyklejszego drewna. Antonio (zwany także Wisienką z powodu świecącego i fioletowego nosa) chciał zrobić z niego nogę do stolika. Kiedy już miał uderzyć w pniaczek, usłyszał płaczliwy głosik „nie bij mnie zbyt silnie”. Zdziwił się, pomyślał jednak, że mu się przywidziało, i znowu się zamierzył. Ale i tym razem usłyszał głosik. Majster podejrzewał, że ktoś ukrył się w środku, zaczął więc wytrząsać tego kogoś. Wszystko bez rezultatu. Zabrał się do heblowania, ale po chwili aż upadł z wrażenia, bo usłyszał: „Przestań! Łaskoczesz mnie po całym ciele”.

2 - Majster Wisienka oddaje niezwykłe drewno swojemu przyjacielowi Dżeppettowi.

Wtedy właśnie zapukano do drzwi i wszedł staruszek Dżeppetto. Nosił jaskrawożółtą perukę i dlatego nazywano go Mamałygą.

Dżeppetto chciał sobie wystrugać pajaca i przyszedł do stolarza po drewno. Na widok gościa pniaczek zawołał „Mamałyga!” (a trzeba wiedzieć, że staruszek nie cierpiał tego przezwiska). Dżeppetto pomyślał, że to stolarz robi mu złośliwości. Rzucił się więc na niego i przez chwilę trwała bójka. Potem obaj staruszkowie pogodzili się, a Antonio wręczył przyjacielowi złośliwy kawałek drewna.

Ale i tym razem nie obeszło się bez przykrości. Pniaczek zaczął okładać Dżeppetta po nogach i znowu Antonio został oskarżony. Po kolejnej bójce staruszkowie znów rozstali się w jak największej przyjaźni.

3 - Dżeppetto struga pajaca i nadaje mu imię Pinokio. Pajacyk ożywa i ucieka z domu.

Джеппетто, вернувшись в свою скромную комнатушку, быстро приступил к вырезанию куклы. По мере создания новых частей кукла становилась все более невыносима: высовывал язык, дразнил, пинал. Тем не менее Джеппетто остался очень доволен своей работой и назвал куклу Пиноккио.

Когда работа была окончена и марионетка смогла самостоятельно передвигаться, Джеппетто испытал свое первое большое горе: Пиноккио сбежал из дома. Правда, карабинеры остановили его на улице и хотели вернуть отцу, но зрители, наблюдавшие за всей этой сценой, сказали, что старик был жесток с мальчиком. Поэтому карабинеры оставили Пиноккио в покое и посадили Джеппетто в тюрьму.

4 - Pinokio spotyka Gadającego Świerszcza, ale nie słucha jego rad i zabija go.

Когда невинного Джеппетто увезли, счастливый Пиноккио быстро вернулся домой. Он думал, что он один в комнате, но он ошибался. Еще был столетний Говорящий Сверчок. Пиноккио хотел сразу же его вышвырнуть, но Сверчок сказал, что уйдет сам, как только скажет то, что должен сказать. От него Пиноккио услышал, что непослушные мальчики, покинувшие родительский дом, всегда плохо кончают. Сверчок посоветовал Пиноккио пойти в школу или научиться ремеслу. Пиноккио это не понравилось. Ему хотелось бродить, есть, пить и веселиться, но учеба или работа его не устраивали. Наконец, все эти лекции настолько разозлили его, что он убил Świerszcza.

5 - Głodny Pinokio próbuje przygotować jajko, lecz wykluwa się z niego pisklę.

В какой-то момент Пиноккио начал сожалеть о том, что сбежал и стал причиной несчастья своего отца. И все эти жалобы исходили от того, что Пиноккио был голоден. Наконец, после тщательного обыска комнаты, он нашел яйцо. Он хотел их поджарить, но когда он их сломал, птенец выскочил, поблагодарил его за то, что его выпустили, и тут же убежала через окно. А Пиноккио становился все более голодным. Не зная, что делать, он вышел из дома в поисках полезных людей.

6 - Pinokio zasypia przy ogniu i spala sobie drewniane nogi.

Морозной ночью, во время сильной бури, Пиноккио удалось добраться до деревни ночью. Но, конечно же, все магазины в это время были закрыты. Поэтому он позвонил в случайный дверной звонок и попросил хлеба.

Старик, живший там, подумал, что эти негодяи разыгрывают его, и вместо того, чтобы накормить Пиноккио, вылил воду из окна.

После этой прогулки Пиноккио вернулся домой промокший насквозь и ещё более голодный. Желая вытереться, он небрежно поставил ноги на раскалённую печь и заснул. На следующее утро он проснулся без ног.

7 - Dżeppetto wraca do domu, opiekuje się Pinokiem i karmi go gruszkami.

На следующий день Джеппетто вернулся домой. Пиноккио попытался открыть дверь стучавшемуся Джеппетто, но тот не смог подойти к двери, потому что у него не было ног. Наконец Джеппетто залез в окно и понял, что на этот раз марионетка не лжет. Пиноккио обо всех своих приключениях, рассказал ему о Сверчке, о голоде и об обожженных ногах. Старик был так тронут, что отдал Пиноккио весь свой завтрак: три груши. Поначалу Пиноккио был очень придирчив. Он приказал очистить шкуру и не захотел есть сердцевину, но когда он съел груши и все еще был голоден, он съел даже кожуру. Джеппетто предупредил его, чтобы он не привыкал к изысканной еде, ведь никогда не знаешь, что преподнесет судьба.

8 - Dżeppetto robi Pinokiowi nowe nogi i sprzedaje płaszcz, by kupić mu elementarz.

Пиноккио плакал и просил Джеппетто полдня сделать ему новые ноги. Он пообещал, что будет хорошим, пойдет в школу и поможет отцу. Джеппетто дал Пиноккио новые ноги. Он сделал это так красиво, что Пиноккио с радостью захотел пойти в школу. Потом выяснилось, что у Пиноккио не было одежды, и Джеппетто не мог позволить себе ее купить. Итак, старик сделал из бумаги аккуратный наряд с голубыми цветочками, туфли из коры и шапку из сухарей. Чтобы купить сыну букварь, Джеппетто продал свою единственную куртку и, хотя была зима, носил только жилет.

9 - Pinokio idzie do szkoły, ale sprzedaje książkę i idzie do teatru marionetek.

Пиноккио впервые пошёл в школу. По пути он вынашивал планы использовать свои таланты, чтобы научиться читать, писать и считать за три дня. А потом, получив такое образование, он заработает кучу денег и купит отцу красивую куртку.

Идя по улице, он вдруг услышал звуки флейт и барабанов. Он задумался, куда идти, и наконец решил, что время на школу всегда найдется, но с барабанами и флейтами никогда не знаешь, что будет.

Подойдя к музыке, он увидел плакат, но не смог его прочитать. Мальчик, которого он просил о помощи, посмеялся над его невежеством и сказал ему, что афиша сообщала о спектаклях Театра марионеток. Пиноккио сразу захотел посмотреть спектакль, а так как денег на входной билет у него не было, то он продал свой ценный букварь.

Тем временем Джеппетто сидел дома, замерзая и радуясь тому, что его сын наконец-то начал учиться.

10 - W teatrze marionetki rozpoznają Pinokia, a przedstawienie zostaje przerwane.

Буратино опаздывал и когда он вошел в зал, представление уже шло. Во время представления куклы заметили среди зрителей Пиноккио. Они начали здороваться со своим деревянным братом. Когда на сцену выскочил Пиноккио, куклы не смогли скрыть своей радости. Шоу было прервано. Возмущенная публика потребовала возобновить игру. Затем на сцену выскочил режиссер «Пожиратель огня». Он очень рассердился и тут же навел порядок. Он обвинил Пиноккио в том, что он прервал представление

Когда после представления режиссёр жарил ягнёнка, у него закончились дрова. Тогда он приказал привести Пиноккио и бросить его в огонь.

11 - Ogniojad chce spalić Pinokia, lecz wzruszony daruje mu życie.

Хотя директор выглядел устрашающе, на самом деле он был добросердечным человеком. Ogniojada был тронут историей Пиноккио и решил сохранить ему жизнь, хотя для этого потребовалось принести в жертву Арлекина — ягненка, которого нужно было зажарить. Пиноккио отказался, он не хотел, чтобы вместо него пострадал кто-то другой. Пиноккио предложил самому прыгнуть в огонь. Режиссеру такое отношение очень понравилось, и он решил съесть полусырую баранину.

12 - Pinokio dostaje pięć złotych monet i spotyka Lisa oraz Kota.

На следующий день Пожиратель Огня позвонил Пиноккио и спросил о Джеппетто, а когда узнал о бедности старика и о проданной им куртке, дал ему пять золотых и велел как можно быстрее возвращаться домой. На обратном пути Пиноккио встретил Лису, притворившуюся хромой, и Кота, притворившуюся слепой. Он услышал от них, что Джеппетто весь предыдущий день ждал возвращения сына из школы. Он был очень тронут этой новостью и скучал по папе.

Когда Лиса и Кот увидели деньги Пиноккио, они посоветовали ему отправиться с ними в Страну Дураков. Есть чудесное поле, где растут денежные деревья. Все, что вам нужно сделать, это закопать несколько монет, посыпать солью и полить двумя ведрами родниковой воды, и на следующий день появится дерево, покрытое золотом. Поначалу Пиноккио не мог на это решиться, потому что ему очень хотелось вернуться к папе. Но потом, когда Лиса и Кот подсчитали, какую выгоду он может получить от своих пяти злотых, он забыл о своих обещаниях вернуться домой и пошел с ними.

13 - Pinokio nocuje w gospodzie „Pod Czerwonym Rakiem” i zostaje oszukany.

Шли они целый день и к вечеру добрались до трактира «Красный рак». Лиса и Кот сытно поужинали за счет Пиноккио. Затем все трое легли спать, а в полночь им предстояло продолжить путь. Когда Пиноккио проснулся, оказалось, что его спутники ушли раньше. Поэтому ему пришлось идти одному, в темноте ночи.

Затем он встретил Тень Говорящего Сверчка, которая посоветовала ему отнести оставшиеся деньги отцу и не верить его обещанию внезапного богатства. Но Пиноккио, как обычно, отказался прислушаться к здравому совету и ушёл.

14 - Pinokio zostaje napadnięty przez zbójców przebranych za Lisa i Kota.

По пути он пренебрежительно думал о словах Говорящего Сверчка и считал, что тот достаточно умен и находчив, чтобы самому предотвратить мошенничество. Пока внезапно на него не напали две фигуры в масках. Пиноккио сумел спрятать деньги под языком и никоим образом не позволил их у себя отобрать. По этой причине он откусил лапу одному из нападавших и даже немного удивился, когда это оказалась кошачья лапа. В подходящий момент Пиноккио удалось скрыться, но грабители упорно преследовали его.

15 - Pinokio trafia do domu Wróżki o Niebieskich Włosach i kłamie – rośnie mu nos.

Он бежал долго, пока не достиг небольшого белого домика за лесом. Он начал стучать в дверь, но никто ее не открыл. Только красивая девушка с синими волосами появилась у окна и сказала ему, что он не может войти в дом, потому что там больше никто не живет, все мертвы.

Наконец грабители догнали его и, не сумев вытащить деньги изо рта, повесили его на Большом Дубе и стали ждать, пока он умрет. Поскольку это занимало слишком много времени, они оставили его и пообещали вернуться на следующий день. Когда Пиноккио повесили, он сильно пострадал. Подбрасываемый порывами ветра, он ослабел, открыл рот и потерял сознание.

16 - Doktorzy badają Pinokia, a Wróżka znika, zostawiając go samego.

Девушка, выглянув в окно, увидела висящего Пиноккио и пожалела его. Поэтому она быстро послала сокола и приказала ему перерезать веревку. Тогда она приказала ливреевому пуделю поехать за Пиноккио в карете. Сама карета выглядела весьма своеобразно. Он был прозрачным, изнутри покрыт взбитыми сливками, и его тянули двенадцать белых мышей. Как оказалось, красивая девушка была доброй Феей, которая уже сто лет жила в белом доме за лесом.

Когда принесли Пиноккио, она позвала трёх врачей: Ворона, Сову и Говорящего Сверчка. Они должны были сказать, жив ли еще Пиноккио. Ворон и Сова осмотрели его и не вынесли однозначного вердикта. Однако Говорящий сверчок использовал другой метод, чтобы проверить, жив ли Пиноккио. Речь шла о хулигане и бродяге, который является плохим сыном и доставляет неприятности своему папе. Пиноккио, слушая слова Сверчка, расплакался.

17 - Pinokio znów wierzy Lisowi i Kotu i zakopuje monety na Polu Cudów.

Когда Пиноккио выздоровел, оказалось, что у него очень высокая температура. Фея дала ему лекарство, которое он отказался пить. Она пыталась подкупить его кусочками сахара, но он съел сахар и не запил лекарство. Наконец, гадалка сказала ему, что если он еще будет гримасничать, то умрет. Словно в подтверждение ее слов в комнату вошли четыре черных кролика с гробом. Пиноккио так испугался, что тут же выпил горькое лекарство. И через час он был здоров.

По просьбе гадалки он рассказал о нападении грабителей, но когда она спросила его, что случилось с деньгами, он соврал, что их у него нет, потому что он потерял или проглотил монеты. С каждой ложью его нос становился все длиннее и длиннее. Он стал настолько большим, что Пиноккио не мог выйти из комнаты.

18 - Papuga zdradza Pinokiowi prawdę o oszustwie Lisa i Kota.

Фея преподала лжецу урок, но затем сжалилась над ним и призвала дятлов, которые отрезали ему разросшийся нос.

Девушке понравился Пиноккио, и она предложила ему остаться в белом доме. Пиноккио был очень рад, и его радость была еще больше, когда он узнал, что Джеппетто тоже будет жить с ними. Пиноккио пошёл навстречу папе и по дороге возле Большого Дуба увидел Лису и Кота. Он спросил, что случилось с кошачьей лапой, и услышал историю о голодающих животных, которых кошка спасла, дав им съесть свою лапу. Они снова предложили ему пойти на поле чудес и сказали, что ему нужно поторопиться, потому что на следующий день поле будет продано. Пиноккио помнил своего папу, Фею и Сверчка, но все равно пошел с Лисой и Котом.

Через несколько часов пути они достигли города Хвитайцимбалув. Там Пиноккио заметил собак и кошек без шерсти, бабочек без крыльев, павлинов без хвостов и кур без гребней. И между всеми этими бедняками время от времени проезжали повозки с лисами, сороками и другими хищниками.

Кот и Лис привели Пиноккио на чудесное поле. Клоун закопал монеты в землю и ушёл на несколько часов.

19 - Sędzia Goryl wtrąca Pinokia do więzienia, skąd wychodzi dzięki kłamstwu.

Когда Пиноккио вернулся, деревца уже не было. Он начал поливать закопанные монеты, но вдруг услышал смех ощипанной Попугаихи. От неё он узнал об обмане Лиса и Кота. Попугаиха рассказала, что и сама когда-то была обманута и хорошо знает, что «чтобы честно накопить хоть несколько грошей, нужно уметь заработать их собственным трудом или собственным умом».

Пиноккио отправился жаловаться судье Горилле, но не только не получил никакой помощи, а ещё и был брошен в тюрьму. Там он провёл четыре месяца. Освободили его лишь потому, что император победил своих врагов в городе и в порыве радости приказал выпустить всех разбойников. Пиноккио солгал, что он тоже является преступником, и таким образом оказался на свободе.

20 - Pinokio spotyka węża, wpada w błoto i trafia w pułapkę na kuny.

Как можно быстрее Пиноккио покинул город и направился к дому Феи. По дороге он размышлял о себе и своём непослушании. Теперь он уже знал, как плохо приходится мальчикам, которые не слушают добрых советов.

По пути он увидел змею, лежавшую поперёк дороги. Змея была огромной и к тому же изрыгала дым. Пиноккио сел и стал ждать, пока она уйдёт. Это длилось слишком долго, и тогда он решился перепрыгнуть через неё. Но в этот момент поскользнулся и упал в грязь. Змея, увидев это, так расхохоталась, что лопнула, и дорога стала свободной.

Пиноккио проголодался и, чтобы поесть, зашёл на ближайшее виноградное поле. Там ему не повезло — он попал в ловушку для куниц.

21 - Pinokio zostaje przywiązany przy budzie jako stróż zamiast psa.

Пришёл хозяин поля и принял Пиноккио за вредителя, который ворует кур из курятника. Он отвёл его в хижину и привязал возле будки, чтобы тот охранял двор вместо недавно погибшей собаки.

22 - Pinokio nie zgadza się na kradzież i pomaga schwytać kuny.

Ночью Пиноккио разбудили шорохи. Оказалось, что пришли четыре куницы. Они предложили ему такой же уговор, какой был у них с собакой: если раз в неделю он будет позволять им воровать, то получит часть добычи. Пиноккио сделал вид, что согласился. Когда куницы вошли в курятник, он запер их там и поднял тревогу. Хозяин обрадовался и освободил Пиноккио.

23 - Pinokio dowiaduje się o rzekomej śmierci Wróżki i wyrusza szukać ojca.

Пиноккио наконец добрался до места, где раньше стоял дом Феи. Теперь там была только табличка с надписью о том, что Фея умерла от горя после потери Пиноккио. Он очень опечалился и долго плакал.

Вдруг прилетел Голубь и рассказал, что несколько дней назад отвёз Джеппетто к морю. Старик хотел искать своего сына за океаном. Голубь предложил отнести Пиноккио туда, где он оставил его отца.

Они долго летели. Когда добрались до места, Джеппетто там уже не было. В бушующем море Пиноккио увидел лодку с отцом, но вскоре она исчезла в волнах. Пиноккио прыгнул в море, чтобы спасти его, но, несмотря на то что он был лёгким и хорошо плавал, отца найти не смог.

24 - Pinokio dopływa na Wyspę Pracowitych Pszczół.

Пиноккио плыл всю бурную ночь. Утром он достиг берега неизвестного острова. Проплывающий мимо дельфин сообщил ему, что это Остров Трудолюбивых Пчёл, а также предупредил о громадной акуле, которая свирепствует поблизости.

Пиноккио отправился вглубь острова и дошёл до города. Он был очень голоден, но стыдился просить милостыню, ведь отец учил его, что «просить подаяние могут только те, кто из-за старости или болезни уже не в состоянии заработать на хлеб собственным трудом». Однако, увидев угольщика, он забыл об этом и попросил милостыню. Тот предложил дать деньги за помощь в перевозке тележек, но Пиноккио обиделся — он хотел есть, а не работать. В конце концов, соблазнившись хорошей едой, он помог женщине нести лейки с водой и узнал в ней свою добрую Фею.

25 - Wróżka staje się dla Pinokia matką, a on obiecuje poprawę.

Фея уже была не девочкой, а взрослой женщиной. Она стала для Пиноккио доброй матерью, а он пообещал быть хорошим сыном — настолько хорошим, чтобы однажды заслужить право стать настоящим мальчиком. Пиноккио пообещал ходить в школу и получить профессию или выучить ремесло, потому что «в этом мире каждый человек, богатый он или бедный, обязан чем-то заниматься, что-то делать и работать».

26 - Pinokio pilnie się uczy, ale ulega złemu towarzystwu.

Пиноккио остался на Острове Трудолюбивых Пчёл и пошёл в школу. Он был прилежным, старательным и способным учеником. Сначала одноклассники смеялись над его внешностью, но, узнав силу его пинков, стали относиться к нему с уважением.

Учителя и Фея радовались его успехам, но тревожились из-за плохой компании. Они боялись, что друзья собьют Пиноккио с правильного пути — и так и случилось. Мальчики рассказали ему о якобы появившейся у берега акуле и предложили пойти посмотреть. Любопытство взяло верх, и Пиноккио пошёл с ними. Акулы не оказалось — мальчики просто хотели, чтобы он прогулял школу и потерял репутацию отличника. Из-за этого началась драка.

27 - Dochodzi do bójki, Pinokio zostaje niesłusznie oskarżony i ucieka.

Один из мальчиков хотел ударить Пиноккио тяжёлой книгой, но случайно попал в другого ученика. Тот потерял сознание, а остальные убежали. Пиноккио остался и пытался помочь пострадавшему. Пришли карабинеры и признали Пиноккио виновным. Они хотели отвести его в тюрьму, но по дороге ему удалось сбежать. За ним погнался бульдог.

28 - Pinokio ratuje buldoga i sam zostaje uratowany przez niego.

Пиноккио прыгнул в воду, и собака последовала за ним. Однако оказалось, что бульдог не умеет плавать, и если бы Пиноккио не помог ему, он бы утонул. Они расстались друзьями.

Пиноккио продолжал плыть вдоль берега и попал в рыболовную сеть. Рыбак обвалял его в муке, как обычную рыбу, и хотел бросить на сковороду. В этот момент в пещеру вбежал бульдог, привлечённый запахами. Это была та самая собака, которую спас Пиноккио. Узнав своего спасителя, пёс схватил его и убежал.

29 - Pinokio znów kłamie, nos mu rośnie, ale Wróżka daje mu ostatnią szansę.

Освобождённый Пиноккио направился к городу. По дороге он зашёл в рыбацкую деревню, чтобы узнать о раненом мальчике. Ему сказали, что тот поправляется, но все считают, что Пиноккио — хулиган, который его избил, и должен быть строго наказан. Не признаваясь, кто он такой, Пиноккио начал хвалить Пиноккио, но в тот же миг его нос опасно удлинился.

Когда он добрался до города, уже был поздний вечер. Он постучал в дом Феи, но все спали. Привратник Улитка всю ночь спускался с четвёртого этажа. За это время голодный и уставший Пиноккио рассердился и пнул дверь. Его нога застряла в дереве, и он не мог её вытащить. Утром дверь открыли, но пришлось ждать плотника. Когда Улитка принёс завтрак, оказалось, что еда была искусственной. Пиноккио потерял сознание и очнулся уже в доме.

Фея дала ему ещё один шанс. Целый год он прилежно учился и в конце получил диплом с отличием. В награду за хорошее поведение он должен был превратиться в мальчика, и Фея готовила праздник.

30 - Pinokio spotyka Knota, który namawia go na wyjazd do Krainy Zabawek.

Пиноккио пошёл приглашать друзей на праздник. Долго он не мог найти Кнута. Наконец он нашёл его на чердаке, где тот готовился ехать в Страну Игрушек и уговаривал Пиноккио поехать вместе с ним, рассказывая о вечных развлечениях и безделье.

31 - Pinokio jedzie do Krainy Zabawek.

Пиноккио не хотел ехать, но и уйти не решался. Наконец приехала повозка, запряжённая двенадцатью парами осликов, у каждого из которых были детские башмачки. Все места были заняты, и Кнуту пришлось сесть на оглоблю. Когда Пиноккио решил ехать, возница велел ему сесть на ослика, но тот сбрасывал его. Тогда возница откусил ослику по кусочку каждого уха, и животное подчинилось. По дороге Пиноккио услышал тихий голос, упрекавший его, но он не обратил на это внимания. Пять месяцев в Стране Игрушек он отлично проводил время.

32 - Pinokio zamienia się w osła.

Однажды утром Пиноккио обнаружил у себя ослиные уши и голову. Он узнал, что все ленивые мальчики, презирающие школу и книги, рано или поздно превращаются в ослов. Он встретил Кнута и увидел, что с ним произошло то же самое. Вместо того чтобы расстроиться, они начали дурачиться. Вскоре у них выросли хвосты, и через несколько часов они окончательно стали ослами.

33 - Pinokio pracuje w cyrku i zostaje sprzedany.

На следующий день их продали на рынке. Кнут попал к крестьянину, а Пиноккио купил директор цирка, который хотел иметь дрессированного осла. Три месяца Пиноккио тяжело работал, терпел побои и ел сено. Во время первого выступления он увидел Фею, но от огорчения неудачно прыгнул и сломал ногу.

Ветеринар решил, что осёл больше не годится для выступлений, и его продали человеку, который хотел сделать из его шкуры барабан. Тот отвёл Пиноккио к морю, чтобы утопить его.

34 - Pinokio wraca do postaci pajaca i zostaje połknięty przez rekina.

Когда купец потянул за верёвку, вместо осла из воды появился Пиноккио. Рыбы съели ослиное тело, и он вернулся к прежнему облику. Купец решил продать его как дрова, но Пиноккио убежал в море. Он увидел Фею в образе голубой козы, но прежде чем доплыл до неё, был проглочен огромной акулой. В её брюхе он встретил Тунца и решил искать выход.

35 - W brzuchu rekina Pinokio odnajduje Dżeppetta i ucieka z nim.

Пиноккио увидел накрытый стол и свечу. За столом сидел Джеппетто. Отец рассказал, что уже два года живёт в брюхе акулы благодаря запасам с проглоченного корабля. Когда акула заснула с открытой пастью, они сбежали.

36 - Pinokio ciężko pracuje, pomaga ojcu i zostaje nagrodzony – staje się prawdziwym chłopcem.

Пиноккио нёс отца на плечах и плыл, пока не выбился из сил. Им помог Тунец. На берегу они встретили Лиса и Кота, но Пиноккио не стал им помогать. Он тяжело работал, заботился об отце и отдал все деньги больной Фее. За доброту и самоотверженность Пиноккио был награждён — он стал настоящим мальчиком.

akademia pana kleksa - zadanie

„Pinokio” - test 1 >>>
„Pinokio” - test 2 >>>
„Pinokio” - test 3 >>>
Pinokio >>>
Pinokio - testy z lektury >>>

TEST OTWARTY

pytania 1-15

1. Dlaczego Pinokio chciał stać się prawdziwym chłopcem? ℹ️
Pinokio pragnął stać się prawdziwym chłopcem, ponieważ chciał być jak inne dzieci, czuć się akceptowanym i spełniać marzenia swojego ojca, Dżepetta.
Cytat: „Marzę o tym, żeby stać się prawdziwym chłopcem i uszczęśliwić mojego tatę, Dżepetta.”
2. Jakie były konsekwencje kłamstw Pinokia? ℹ️
Za każdym razem, gdy Pinokio kłamał, jego nos rósł, co przypominało mu, że kłamstwo jest złe i przynosi tylko problemy.
Cytat: „Za każdym razem, gdy kłamałem, mój nos rósł, przypominając mi, jak ważna jest prawda.”
3. W jaki sposób Wróżka o Niebieskich Włosach pomagała Pinokiowi? ℹ️
Wróżka opiekowała się Pinokiem, udzielała mu rad i pomagała w trudnych chwilach, prowadząc go ku właściwej drodze.
Cytat: „Wróżka zawsze była przy mnie, kiedy jej potrzebowałem, pokazując mi, co znaczy prawdziwa miłość i wsparcie.”
4. Jakie lekcje Pinokio wyniósł ze swoich przygód? ℹ️
Pinokio nauczył się, że kłamstwo ma swoje konsekwencje, a odpowiedzialność i uczciwość są kluczowe do stania się dobrym człowiekiem.
Cytat: „Odpowiedzialność za moje czyny to pierwszy krok do stania się prawdziwym chłopcem.”
5. Jakie znaczenie ma postać Dżepetta w życiu Pinokia? ℹ️
Dżepetto jest ojcem Pinokia, który kocha go bezwarunkowo i pragnie jego szczęścia. Jego miłość i troska są motorem napędowym przemiany Pinokia.
Cytat: „Dżepetto kochał mnie, nawet gdy byłem tylko drewnianą kukiełką – chciałem spełnić jego marzenie i stać się prawdziwym chłopcem.”
6. Co symbolizuje rosnący nos Pinokia? ℹ️
Nos Pinokia symbolizuje skutki kłamstwa i brak uczciwości. Za każde kłamstwo nos się wydłuża, co pokazuje, że kłamstwo ma konsekwencje.
Cytat: „Za każdym razem, gdy kłamałem, mój nos rósł, przypominając mi, jak ważna jest prawda.”
7. Jakie przygody Pinokio przeżywa w trakcie swojej podróży? ℹ️
Pinokio spotyka wiele postaci, wpada w kłopoty, uczy się ważnych lekcji i przechodzi przez różne niebezpieczeństwa, które pomagają mu dorosnąć.
Cytat: „Każda przygoda uczyła mnie czegoś nowego o życiu i o sobie.”
8. Dlaczego Pinokio ucieka ze szkoły? ℹ️
Pinokio ucieka ze szkoły, bo woli zabawę i przygody niż naukę, co prowadzi go do wielu problemów.
Cytat: „Wolałem biegać i bawić się niż siedzieć w ławce i się uczyć.”
9. Jakie znaczenie ma postać lisa i kota w historii? ℹ️
Lis i kot to oszuści, którzy chcą wykorzystać Pinokia, ucząc czytelników, że trzeba być ostrożnym i nie ufać każdemu.
Cytat: „Lis i Kot chcieli wykorzystać naiwność Pinokia.”
10. Jak Pinokio odnajduje swojego ojca Gepetta? ℹ️
Pinokio odnajduje Gepetta po wielu przygodach, nawet gdy zostaje połknięty przez wieloryba, co pokazuje siłę rodzinnych więzi.
Cytat: „Wieloryb nie mógł nas rozdzielić – w końcu znaleźliśmy się razem.”
11. Co Pinokio rozumie o pracy i obowiązkach? ℹ️
Pinokio uczy się, że praca i odpowiedzialność są ważne, aby stać się dobrym i prawdziwym człowiekiem.
Cytat: „Praca to nie kara, lecz droga do szczęścia i wolności.”
12. Jakie znaczenie ma przemiana Pinokia w prawdziwego chłopca? ℹ️
Przemiana symbolizuje nagrodę za naukę, dojrzałość i dobre serce, które Pinokio zdobywa dzięki swoim doświadczeniom.
Cytat: „Stałem się prawdziwym chłopcem, bo nauczyłem się kochać i być uczciwym.”
13. Jakie wartości przekazuje książka „Pinokio”? ℹ️
Książka uczy o uczciwości, odpowiedzialności, miłości, pracy i sile przemiany.
Cytat: „Każdy może się zmienić, jeśli tylko chce i uczy się na błędach.”
14. Dlaczego Pinokio czasem popełnia błędy? ℹ️
Ponieważ jest jeszcze dzieckiem i uczy się życia, popełnia błędy, które pomagają mu dorosnąć.
Cytat: „Błędy są częścią nauki i drogi do bycia lepszym.”
15. Jakie znaczenie ma miłość Gepetta dla Pinokia? ℹ️
Miłość Gepetta daje Pinokiowi siłę i motywację do zmiany i stania się prawdziwym chłopcem.
Cytat: „Miłość ojca była moim największym skarbem i siłą.”

GATUNEK

Pinokio to powieść przygodowa, co oznacza, że najważniejsze w niej są liczne przygody bohatera, o których opowiada nam narrator. Gatunek ten należy do epiki. Występuje w nim narrator, czyli osoba, która opowiada, bohaterowie, możemy wskazać kolejne wydarzenia.

Powieść Carla Collodiego ma również liczne cechy, które zwykle przypisujemy baśni (choć choć sama się do tego gatunku nie zalicza). Cechy baśni w Pinokiu:

  • nie znamy dokładnego czasu ani miejsca akcji – nie wiemy, kiedy ani w jakim kraju mają miejsce przygody Pinokia; w powieści występuje wiele miejsc fantastycznych (m.in. Kraina Zabawek, Miasto Głupców), co dowodzi, że nie jest to świat, w którym żyjemy; występują tu liczne postacie fantastyczne (wielki rekin, Gadający Świerszcz, Niebieska Wróżka, Pinokio, mówiące zwierzęta i lalki żyjące wspólnie z ludźmi);
  • postaciom często przydarzają się fantastyczne przygody, czyli takie, które nie mogłyby się zdarzyć w realnym świecie, np. zamiana chłopca w osła, połknięcie przez wielkiego rekina i ucieczka z jego brzucha, przeistoczenie drewnianej lalki w prawdziwego chłopca;
  • powieść ta ma charakter dydaktyczny (uczy nas czegoś) – na przykładzie losów głównego bohatera widzimy, jak powinniśmy postępować, i uczymy się, jakie są konsekwencje bycia niegrzecznym;
  • Pinokio to utwór z morałem, czyli pouczającym wnioskiem, wypowiedzianym wprost lub pozostawionym do odkrycia przez czytelnika.

Powieść jest zbudowana z trzydziestu sześciu rozdziałów. Każdy z nich nosi tytuł będący streszczeniem wydarzeń, jakie w nim nastąpią. Narrator, czyli osoba opowiadająca, zwraca się czasem bezpośrednio do nas, czytelników – np. za pośrednictwem zwrotów: „jak możecie sobie wyobrazić…”, „wyobraźcie sobie…”, „jak zobaczycie…”, których używa w najciekawszych momentach książki, by rozbudzić naszą ciekawość i uwagę.