Zadanie 1 - Porozmawiajcie o
tym, jak zaciekawić słuchaczy swoj wypowiedzią. W rozmowie odwołacie się do sytuacji przedstawionych na
rysunkach.
W rozmowie ważne jest, aby osoba mówiąca wiedziała, co chce przekazać i mówiła płynnie, głośno (nie za cicho, ale też nie za głośno), oraz by znajdowała się naprzeciwko rozmówcy, a nie za jego plecami.
Proponowane rozwiązanie:
- Można zainteresować słuchaczy, mówiąc wyraźnie i z emocjami.
- Mówić głośno i wyraźnie, żeby wszyscy dobrze słyszeli.
- Okazywać emocje w głosie (np. zdziwienie, radość, strach).
- Nie mówić monotonnie, tylko zmieniać sposób mówienia.
- Warto używać gestów i mimiki, żeby przyciągnąć uwagę.
- Pokazywać rękami to, o czym się opowiada.
- Używać mimiki twarzy (np. uśmiech, zdziwienie).
- Utrzymywać kontakt wzrokowy ze słuchaczami.
- Dobrze jest mówić ciekawie i zmieniać ton głosu, aby nie zanudzić słuchaczy.
- Zmieniać tempo mówienia (czasem wolniej, czasem szybciej).
- Podkreślać ważne słowa głosem.
- Robić krótkie pauzy, żeby wzbudzić napięcie.
Zadanie 2 - Przyjrzyjcie się
planszy i na jej podstawie:- powiedzcie, kogo i w jakiej sytuacji na niej przedstawiono,
- nazwijcie emocje towarzyszące wypowiedzi bohatera.
Przykładowe rozwiązanie:
-
1. Кто изображён и что происходит
Grupka osób (prawdopodobnie przyjaciół), gdzie jeden z nich opowiada historie, a inni słuchają. Widać również postaci z bajek: smok, Kot w butach, królik z „Alicji w Krainie Czarów”.Группа людей (скорее всего, друзья), где один из них рассказывает историю, а остальные слушают. Также видны сказочные персонажи: дракон, Кот в сапогах, кролик из «Алисы в Стране чудес».
👉 Смысл: рассказчик так интересно говорит, что слушатели прямо «представляют» себе героев.
-
2. Эмоции
Zaciekawienie (dziewczynka z żółtymi włosami), strach (chłopiec z rudymi włosami), osłupienie (dziewczynka o brązowych włosach), podekscytowanie (chłopiec opowiadający historię).По-русски:
- Zaciekawienie — заинтересованность (девочка с жёлтыми волосами)
- Strach — страх (мальчик с рыжими волосами)
- Osłupienie — изумление / шок (девочка с коричневыми волосами)
- Podekscytowanie — возбуждение, воодушевление (мальчик-рассказчик)
👉 Смысл: у каждого слушателя своя реакция на рассказ, а сам рассказчик — увлечён и эмоционален.
Zadanie 3 - Porozmawiajcie o
istocie skupienia swojej uwagi podczas rozmowy w codziennym życiu. Poprzyjcie to przykładami.- wymyślcie temat opowieści,
- ustalcie plan wydarzeń,
- zastanówcie się, jakie emocje będziecie wyrażać podczas opowiadania.
Proponowane rozwiązanie:
Ważne jest skupianie swojej uwagi podczas rozmowy, ponieważ pozwala to na zrozumienie treści przekazanej przez osobę mówiącą. Czuje się wtedy ona zrozumiana, wysłuchana. Skupiając uwagę, można dowiedzieć się nowych rzeczy i poszerzyć swoją wiedzę. podczas dyskusji. Przykłady: Podczas lekcji ważne jest słuchać ze skupieniem tego, co mówi nauczyciel; koleżanka Ania przychodzi do drugiej koleżanki ze swoim problemem. Gdy ta skupia swoją uwagę i słucha, to Ania czuje się wysłuchana i wspólnie mogą rozwiązać problem.
Zadanie 4 - a) W kilkuosobowych
zespołach przygotujcie historię, którą mógłby opowiedzieć chłopiec przedstawiony na planszy. Pamiętajcie
o tym, by w tej wypowiedzi stosować sformułowania, które pozwolą zainteresować słuchaczy i podtrzymać z
nimi kontakt.
Na pewno chcecie wiedzieć — Вы точно хотите знать
Na pewno chcecie wiedzieć, co wydarzyło się dalej.
Вы точно хотите знать, что произошло дальше.
Na pewno chcecie wiedzieć, dlaczego tak się stało.
Вы точно хотите знать, почему так случилось.
Opowiem wam — Я вам расскажу
Opowiem wam niesamowitą historię.
Я расскажу вам невероятную историю.
Opowiem wam, co widziałem wczoraj.
Я расскажу вам, что я видел вчера.
Nigdy nie sądziłem, że — Я никогда не думал, что
Nigdy nie sądziłem, że to się wydarzy.
Я никогда не думал, что это случится.
Nigdy nie sądziłem, że spotkam go tutaj.
Я никогда не думал, что встречу его здесь.
Posłuchajcie — Послушайте
Posłuchajcie, to bardzo ważne.
Послушайте, это очень важно.
Posłuchajcie mojej historii do końca.
Послушайте мою историю до конца.
Nie uwierzycie — Вы не поверите
Nie uwierzycie, co się stało!
Вы не поверите, что произошло!
Nie uwierzycie, kogo spotkałem.
Вы не поверите, кого я встретил.
Pomyślcie, co mogłoby się zdarzyć, gdyby — Представьте, что могло бы случиться, если бы
Pomyślcie, co mogłoby się zdarzyć, gdyby piłka zniknęła.
Представьте, что могло бы случиться, если бы мяч исчез.
Pomyślcie, co mogłoby się zdarzyć, gdybyśmy się zgubili.
Представьте, что могло бы случиться, если бы мы потерялись.
Czy jesteście w stanie zrozumieć — Вы можете понять
Czy jesteście w stanie zrozumieć, co czuję?
Вы можете понять, что я чувствую?
Czy jesteście w stanie zrozumieć tę sytuację?
Вы можете понять эту ситуацию?
Nie myślcie, że — Не думайте, что
Nie myślcie, że to było łatwe.
Не думайте, что это было легко.
Nie myślcie, że się poddam.
Не думайте, что я сдамся.
Czy wyobrażacie sobie — Вы можете себе представить
Czy wyobrażacie sobie taką przygodę?
Вы можете представить себе такое приключение?
Czy wyobrażacie sobie życie bez telefonu?
Вы можете представить жизнь без телефона?
Czy chcielibyście posłuchać następnej części — Хотели бы вы услышать продолжение
Czy chcielibyście posłuchać następnej części historii?
Хотели бы вы услышать продолжение истории?
Czy chcielibyście posłuchać, co było dalej?
Хотели бы вы услышать, что было дальше?
Ojejku! — Ой!
Ojejku! Co to było?
Ой! Что это было?
Ojejku! Zgubiłem klucze!
Ой! Я потерял ключи!
Och! Jak bardzo chciałem — Ох! Как же я хотел
Och! Jak bardzo chciałem to zobaczyć.
Ох! Как же я хотел это увидеть.
Och! Jak bardzo chciałem wygrać.
Ох! Как же я хотел выиграть.
Zadanie 4 - b) Zaprezentujcie
wspólnie swoją opowieść w klasie. Niech każdy z was będzie odpowiedzialny za opowiedzenie kolejnej
części historii. Pamiętajcie o tym, by:- w czasie opowiadania patrzeć na słuchaczy,
- dopasować mimikę i gesty do opowiadanej historii,
- dostosować natężenie i siłę głosu do nastroju, w który chce się wprowadzić słuchaczy.
Przykładowe rozwiązanie:
Mam na imię Piłka i toczę się po drodze. Widzę, że zbliża się pagórek, więc zaczynam się toczyć coraz szybciej i szybciej. Pędzę i w prawo, i w lewo. W końcu powoli zatrzymuję się na trawie