×

Nakaz jazdy w prawo przed znakiem

zobowiązuje kierującego do skrętu w prawo bezpośrednio przed znakiem.

Stosowany jest na skrzyżowaniach typu T lub przy wjazdach na jezdnię jednokierunkową, gdy jazda na wprost lub w lewo jest niemożliwa. Obowiązuje na najbliższym skrzyżowaniu lub miejscu zmiany kierunku.

×

Nakaz jazdy w prawo za znakiem

niebieska tarcza z białą strzałką zgiętą pod kątem prostym w prawo.

Stosowany, gdy nie można kontynuować jazdy prosto ani w lewo, np. przy drogach jednokierunkowych, drogach poprzecznych lub wysepkach.

Obowiązuje na najbliższym skrzyżowaniu lub w miejscu występowania możliwości zmiany kierunku jazdy.

Jeśli pod znakiem znajduje się tabliczka „Nie dotyczy” z symbolem pojazdu, nakaz nie odnosi się do tego konkretnego typu pojazdu.

×

Nakaz jazdy prosto

niebieska tarcza z białą strzałką skierowaną w górę, oznaczająca obowiązek jazdy na wprost przez najbliższe skrzyżowanie lub w miejscu, gdzie możliwa jest zmiana kierunku.

Obowiązuje na najbliższym skrzyżowaniu lub w miejscu, gdzie występuje możliwość zmiany kierunku jazdy.

Ustawiany jest zazwyczaj na skrzyżowaniach, gdzie skręt w lewo/prawo utrudniałby ruch pieszych, zagrażał bezpieczeństwu (duże natężenie ruchu) lub gdy na drodze poprzecznej obowiązuje zakaz wjazdu.

×

Nakaz jazdy prosto lub w prawo

niebieski, okrągły znak nakazujący kierującemu poruszanie się na najbliższym skrzyżowaniu wyłącznie prosto lub w prawo.

Oznacza to zakaz skręcania w lewo oraz zawracania. Znak ten stosuje się, gdy organizacja ruchu zabrania skrętu w lewo, np. dla zwiększenia bezpieczeństwa.

Znak obowiązuje na najbliższym skrzyżowaniu lub w miejscu, w którym występuje możliwość zmiany kierunku ruchu.

Stosowany głównie, gdy skręt w lewo jest niemożliwy lub niebezpieczny, np. na skrzyżowaniach o specyficznej konfiguracji.

×

Nakaz jazdy z prawej strony znaku

zobowiązuje kierującego do skrętu w prawo bezpośrednio przed znakiem.

Stosowany jest na skrzyżowaniach typu T lub przy wjazdach na jezdnię jednokierunkową, gdy jazda na wprost lub w lewo jest niemożliwa. Obowiązuje na najbliższym skrzyżowaniu lub miejscu zmiany kierunku.

×

Droga dla rowerów

droga przeznaczona dla rowerów, hulajnóg elektrycznych i UTO.

Jeśli droga dla rowerów prowadzi w kierunku, w którym jedziesz lub zamierzasz skręcić, musisz z niej skorzystać.

Pieszy nie może korzystać z drogi dla rowerów, chyba że nie ma chodnika lub pobocza.

×

Koniec drogi dla rowerów

sygnalizuje zakończenie wydzielonej drogi dla rowerzystów i konieczność włączenia się do ogólnego ruchu

Po minięciu znaku C-13a rowerzysta staje się włączającym do ruchu, co oznacza, że musi ustąpić pierwszeństwa innym pojazdom.

Stosowany w miejscach, gdzie droga dla rowerów łączy się z jezdnią lub gdy kończy się specjalna infrastruktura.

×

Ruch okrezny

Oznacza, że na skrzyżowaniu ruch odbywa się dookoła wyspy lub placu w kierunku wskazanym na znaku.

Specyfika takiego skrzyżowania powoduje wymuszenie jazdy z mniejszą prędkością i nie powoduje przecinania się kierunków jazdy.

×

Nakaz jazdy w prawo lub w lewo

Oznacza, że kierujący na najbliższym skrzyżowaniu musi skręcić w prawo lub w lewo.

Dotyczy najbliższego skrzyżowania lub miejsca, gdzie występuje możliwość zmiany kierunku jazdy.

Bezwzględny zakaz jazdy na wprost.

Umieszczany zazwyczaj na przedłużeniu osi drogi.

×

Droga dla pieszych

Droga dla pieszych to nie tylko miejsce do chodzenia. Obejmuje ona chodnik (część ruchu), pas obsługujący (przy budynkach) oraz pas buforowy (przy jezdni, torowisku).

Oznacza początek drogi tylko dla pieszych.

Oznacza, że po drodze mogą poruszać się również rowery.

Droga jest podzielona na część dla pieszych i część dla rowerów.

Piesi muszą poruszać się po drodze dla pieszych w sposób nieutrudniający ruchu innym użytkownikom, a w przypadku poruszania się jezdnią – lewą stroną drogi.

×

Droga pieszo-rowerowa (piesi idą prawą stroną drogi, a rowerzyści i m.in. jadący hulajnogami poruszają się jej lewą stroną)

Przestrzeń współdzielona, gdzie piesi powinni poruszać się po prawej stronie, a rowerzyści i hulajnogi po lewej.

Mimo że pieszy ma pierwszeństwo, to korzystając z tej drogi, jest obowiązany ustąpić miejsca rowerowi.

W przypadku braku fizycznego rozdzielenia pasów, wszyscy uczestnicy muszą zachować szczególną ostrożność.

Osoby na hulajnogach elektrycznych poruszają się po części rowerowej, natomiast użytkownicy tradycyjnych hulajnóg, rolek czy deskorolek traktowani są jako piesi i powinni poruszać się po stronie dla pieszych.

×

Droga pieszo-rowerowa (piesi, osoby na rowerach i hulajnogach poruszają się dowolną stroną drogi)

Piesi, rowerzyści oraz osoby na hulajnogach elektrycznych i UTO (urządzeniach transportu osobistego) korzystają z całej szerokości drogi.

Choć technicznie piesi mogą poruszać się całą szerokością, nie oznacza to pełnej dowolności. Przepisy ruchu drogowego wskazują, że w przypadku drogi pieszo-rowerowej (bez fizycznej separacji), pieszy powinien poruszać się w sposób niezagrażający bezpieczeństwu, a rowerzysta ma obowiązek zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszym.

Zazwyczaj sugeruje się, że ruch pieszych odbywa się prawą stroną, a rowerów – lewą, ale w przypadku braku poziomego podziału, obowiązuje zasada, że to pieszy jest gospodarzem i rowerzysta musi dostosować się do jego obecności.

Kluczowe zasady bezpieczeństwa:

1. Pieszy ma pierwszeństwo: Rowerzysta i użytkownik hulajnogi elektrycznej mają obowiązek ustąpić pierwszeństwa pieszym.
2. Prędkość: Należy poruszać się z prędkością bezpieczną, która umożliwia reakcję w przypadku nagłego wejścia pieszego na tor jazdy rowerzysty.
3. Zakazy: Zabrania się jazdy na hulajnodze elektrycznej w dwie osoby, po alkoholu oraz przewożenia innych osób.